againandagain

1 พฤศจิกายน 2553

10:10

                “มีแต่คนอยากพูดเรื่องของตัวเอง ใครอยากจะฟังเรื่องของคนอื่น!!”  ดูเหมือนประโยคนี้จะเป็นธรรมชาติมนุษย์อ่ะนะ  ชั้นมันก็ประเภทเก่งแต่เล่าเรื่องของตัวเอง  เพราะเป็นเรื่องที่ตัวเองย่อมรู้ดีที่สุดกว่าใคร  แต่ครั้นจะเขียนจะเล่าแต่เรื่องของตัวเอง  ที่ชีวิตก็มีแต่เรื่องซ้ำ ๆ เดิม ๆ นานเข้าก็เริ่มหมดเรื่องเล่า  มันเหมือนพายเรือในอ่าง วกไปวนมาอยู่อย่างนั้น

                แต่เหตุผลทั้งหมดทั้งมวลของการห่างการเขียนคงเป็นเรื่องของเวลามากกว่า  เวลาที่ระยะหลังอุทิศให้กับครอบครัวจนหมดเกลี้ยง  จะหาเวลาให้กับตัวเองก็เห็นจะเป็นระหว่างวันทำงาน  ถ้าจังหวะดีงานไม่ชุกก็พอจะว่างมีโลกส่วนตัวกับเค้าบ้าง  แต่ก็นั่นแหล่ะ!! มันจะจับเจ่าจ่อมจมได้ซักเท่าไหร่กัน 

                ช่วงนี้ที่ทำงานก็เริ่มมีความวุ่นวายอันมิใช่ปกติของงานประจำ  เดี๋ยวมีโครงการโน้นโครงการนี้ที่ว่ากันว่าช่วยสนับสนุนให้ชีวิตการทำงานดำเนินไปด้วยความสุข  คนคิดโครงการถ้าไม่เก่งก็โค-ตะ-ระว่าง  เพราะโครงการที่ว่ามันเข้ามาวุ่นวายก้าวก่ายงานประจำให้วุ่นวายไปหมด  บ่อยครั้งที่มาฉกเวลาของครอบครัวไปอีก ตกหนักก็เห็นจะเป็นคนมีเวลาน้อยอย่างชั้น... ยิ้ม ยิ้ม

                ไม่ได้ทิ้งไม่ได้ห่างการเล่าเรื่องไปไหน   ชั้นเวียนแวะเข้ามาที่นี่ทุกวัน  ใช้เวลาหมดไปกับการอ่านที่คนอื่นเขียนซะมากกว่า  ความจริงงานโครงการต่าง ๆ ต้องจบตั้งแต่ปลายเดือนตุลาคมแล้วหล่ะ  แต่คณะกรรมการตรวจให้คะแนนจากส่วนกลางเลื่อนกำหนดการออกไปเพราะปัญหาน้ำท่วม  หลังจากงานโครงการแล้วเสร็จชั้นคงมีเวลาว่างให้กับโลกส่วนตัวของตัวเองบ้าง....ซะที

ระลอกเกลียวคลื่น